Są rzeczy, których szczerze nie cierpię a jedną z nich z pewnością są ludzie, którzy uważają, że pozjadali wszystkie rozumy, a w prawdziwym życiu nie mają wiele do powiedzenia czy też do zrobienia. Tego pokroju ludzie często oscylują w środowisku budowlanym takim jak na przykład docieplenia budynków.

Pytanie zadane w tytule jest niezwykle istotne i każdy z was powinien przez chwilę poświęcić trochę uwagi temu właśnie zagadnieniu. Wiele osób pewnie nie zdaje sobie sprawy jak wiele części i obiektów obejmują systemy wentylacyjne i dlatego ja jako obeznany w niniejszym temacie piszę o tym artykuł by wszyscy laicy zwiększyli swoją wiedzę w tejże materii.

Części składające się na systemy wentylacyjne

W budynku zastosowano ogrzewanie ciepłym powietrzem dopływającym z zewnątrz {z obiektu gospodarczego). Wanna, zlewozmywak i urządzenia wentylacyjne, meble wbudowane itp. zostały wykonane z tworzyw sztucznych. Instalacja elektryczna natynkowa w przewodach typu Canalu- me (Francja).

Całość konstrukcji ustawiono na podbudowie z materiałów tradycyjnych. Ogrzewanie powietrzne [27], [28]. Nieco mniejszych rozmiarów domek ustawiono w Leningradzie w r. 1961. Na cokole żelbetowo-szklanym, w którym umieszczono niezbędne urządzenia instalacyjne, wykonano domek o rzucie prostokątnym (rys. 13-6) z elementów łupinowych (rys. 13-7). Kątowe elementy łupinowe - warst- wowe (rys. 13-7) mają zewnętrzne warstwy z żywicy poliestrowej wzmocnionej włóknem szklanym grub.

We Włoszech, na wystawie Triennale w 1957 r., pokazano domek z żywicy poliestrowej wzmocnionej włóknem szklanym przypominający sześcian (rys. 13-3). Skonstruowano go z uprzednio przygotowanych elementów kątowych. Elementy z drzwiami i oknami są płaskie. Człony sześcienne można zestawiać w celu uzyskania obszerniejszych lokali. Jako rdzenia w płytach warstwowych użyto tu wkładek papierowych przesyconych żywicą syntetyczną i uformowanych na kształt plastrów miodu.

Niezależnie od wykorzystywania tworzyw sztucznych do wykonywania różnych fragmentów budowli czy to w postaci podłóg, czy pokryć dachowych, ścianek, izolacji lub wykańczania powierzchni, próbuje się od wielu lat zastosować te tworzywa do wznoszenia samodzielnych obiektów, a zwłaszcza domków jednorodzinnych, członów hotelowych itp.

Rozgałęzienia przewodów winidurowych umieszcza się w puszkach wykonanych również z tworzyw sztucznych. Na rys. 12-37 pokazano puszki odgałęźne szczelne typu POh. Są to uniwersalne czterootworowe puszki dostosowane do odpowiednich średnic rurek winidurowych. Otwory w puszkach są zasłonięte przesłonami do wyłamywania. Puszki mocuje się za pomocą kleju lub 2 śrubami. Przykrywka jest uszczelniona podkładką z gumy lub miękkiego PCW.

Znane są i inne sposoby umieszczania kabli w listwach przypodłogowych (cokołach) (rys. 12-35) lub w specjalnych profilach z PCW (rys. 12-36). Poza tym przewody są układane w sposób tradycyjny na tynku lub pod tynkiem, względnie w warstwie wyrównawczej z zaprawy bezpośrednio na stropie pod podłogą (np. w NRD).

Przy projektowaniu instalacji elektrycznych w budownictwie określa się obciążenia dla mieszkań lub urządzeń przemysłowych, a następnie ustala się przekroje i rodzaje przewodów oraz wielkości i typy urządzeń energetycznych.

Wśród przewodów z różnymi izolacjami znajdują się również i przewody w izolacji polwinitowej (tj. z polichlorku winylu - np. ADY i ALY - aluminiowe lub DY i LY - miedziane), polietylenowej i z tworzyw fluoroorganicznych.

Piony wentylacyjne połączone z urządzeniami kanalizacyjnymi powinny być wyprowadzone ponad dach i podobnie jak żeliwne zakończone deflek- torami. Średnice używanych w tym celu rur wynoszą max 160 mm.

Strony